تا که بودیم نبودیم کسی / کشت ما را غم بی هم نفسی
         

                تا که خفتیم همه بیدار شدند /  تا که مردیم همگی یار شدند
                     

                         قدر آن شیشه بدانید که هست /  نه در آن موقع که افتاد و شکست

طنزستان!
                                 
                                        درد و دل یه گربه !

من یه گربه ام. گربه ای که هر روز در برابر آماج حمله های انسانی می ایستد و مبارزه می کند. برای ما کلمه ی پیشت دیگر معنای خاصی نمی دهد. این کلمه بدین معناست که انسانها آنقدر خود خواهند که دوست ندارند ما را ببینند.هر گاه انسانی گربه ای را می بیند هر چقدر با او فاصله داشته باشد او را پیشت می کند و ما می دانیم که اگر فرار نکنیم جوابمان سنگ یا لنگه کفش خواهد بود. ای انسانها آیا تا به حال سردتان نشده است؟ پس چرا نمی گذارید در زیر ماشین هایتان و یا زیر زمین خانه هایتان بخوابیم؟ مگر ما حق زندگی نداریم؟ درست است که نژاد ببریان از نژاد ابوالبشر پشمالوتر است. اما آیا این سبب می شود که ما سرما را حس نکنیم؟ مگر من چه گناهی کرده بودم که وقتی در زیر زمین حسن کله پز بودم چند بچه ی بی ادب در جلوی در تجمع کردند و بعد از پیدا کردن من حسابی کتکم زدند؟ یا چرا یکی از دوستان مرا دو هفته در زیر زمین حبس کردید؟ آیا پناه آوردن به شما جوابش این است ؟ ما ملتماسانه از شما خواهش می کنیم که بچه های خود را خوب تربیت کنید. چرا هر وقت از کنار یکی از آنها رد می شویم ، شروع به سنگ اندازی به ما می کنند؟ روزی از کنار پسری رد می شدم ، با دستانش اشاره ای کرد، من چون دور بودم فرار نکردم. ناگهان ناراحت شد و از این جسارت من آنقدر عصبانی شد که تا دو کوچه پایین تر دنبالم کرد! آیا ما وظیفه داریم که تا ما را پیشت می کنید و یا به ما نگاه چپ می کنید ، فرار کنیم؟ این چه فلسفه ای است؟ مگر سما ساواکی هستید؟ مگر نمی دانید ما چقدر مفیدیم ؟ ما مفیدتریم یا موش ها؟ اگر ما نباشیم که موش ها پدرتان را در خواهند آورد. این چه اشتباهی است که شما سگ ها را به موجودات ملوس و زیبا ترجیح می دهید؟ سگ ها از صبح تا شب می خوابند و به در و دیوار نگاه می کنند . و به ذهن شما تلقین کرده اند که دارند نگهبانی می دهند. اشتباه نکنید ! آنها موجوداتی مفت خورند! شما را گول زده اند. سگ ها را از خانه بیرون کنید و ما را به درون خانه بیاورید. هم همدم شما خواهیم بود و هم با شیرین کاری های خود شما را به وجد خواهیم آورد!
                                                                قربان شما : گربه ی زجر کشیده!

شعرستان!

درست مثل غنچه ، به هم فشرده بودم / غروب کرده بودم، شکست خورده بودم.                           شب شکستنم بود ، اگر نمی رسیدی/ جنازه ی دلم را ،به خانه برده بودم.
بدون چشمهای تو، رفته بودم از دست/ بدون دست های تو ، جان سپرده بودم
شب به هم رسیدن ، نسیم می شدم کاش / که دانه دانه زلف ،تو را شمرده بودم.
عزیز من که چشمت دوباره عاشقم کرد/ اگر نگاه گرمت، نبود مرده بودم
                                                                          

                                                                            دکتر محمود اکرامی

حسستان!

می شنوم صدای تو را که در سکوت مبهم شب مرا فریاد می زنی و من ایستاده در کنار پنجره به آسمان شب می نگرم و تو در اوج فریاد مرا می خوانی، آسمان به زیبایی چشمان تو چشمک می زند ، گویی آسمان نیز صدایت را می شنود...آری آسمان نیز می شنود صدای تو را ...
نم نمک به یاد تو اشک از چمان ستارگان فرو می ریزدو من ایستاده ام به زیر چشمان شب تا که اندیشه ام شسته شود...از آن آبی که گویی آب اشک چشمان توست...شاید بتوانم اندوه دلم را بشویم ، شاید بتوانم صدای احساس تو را بشنوم و ببینم آنچه را که می گویی. آسمان می گرید...من می گریم...تو می گریی... به من بگو کسی هست بر این عالم خاکی که از اندیشه نبارد؟ نه... همه می باریم... همه با اندیشه ی عشق می باریم اما...
تا به حال اندیشیده ایم که بر صحرای دل چه کسی می باریم؟
                                                                                        
یه حس دیگه!

تو زمین بودی و من ابر... روزی بر آسمان دلت تکیه دادم...ولی تو ... تو با غرور فریاد زدی: برو ای ابر تیره ، چرا آسمان آبی رنگم را خراب کردی... آری تو با غرورت مرا شکستی و ندانستی که من... من فقط برای باریدن آمده بودم.
                                                                                        سامی
خودمونی !

ســـــــــــلام!!

چند تا از دوستای گلم شاکی شدن که چرا تو آپ قبلیم رسمی نوشتم! انگار به ما نیومده رسمی بنویسیم! واسه همینم این مطلبم رو تا حدودی طنزی کردم تا دیگه بهونه ای واسه گیر دادن نداشته باشن!
پریشب داشتم این سریال ... اسمش چی بود؟ همون که چهارشنبه شبا از شبکه ی دو می ده ... همون که کارگردانش مهدی فخیم زاده هست... آهان یادم افتاد. داشتم سریال (پر صدا خفه شو!) رو نگا می کردم یه هو به سرم زد بیام نت. آخه یادم رفته بودم کامپوروتلم تعطیل تشریف داره! واسه همینم با دو روز تاخیر آپ کردم. الانم نشستم خونه ی یکی از دوستای گلم و دارم مطالب رو می تایپم. ولی خب بعد از این نه وقت آپ کردن دارم و نه حتی نت اومدن. چون باید بشینیم واسسه کنکور بخونیم.واسه همینم این آخرین آپ منه تا... احتمالا سال آینده که دوباره برگردم و آپ کنم !! اگه بشه تو ایام عید نوروز می یام. نمی دونم ... بستگی داره...
اگرم از این به بعد کسی از ما کامنت ندید به بزرگواری خودش ما رو ببخشه. امیدوارم از این آهنگی که گذاشتم خوشتون بیاد.
 و اما حرف آخرم که بی مناسبت با این ایام نیست...

ما کاری نداریم که رئیس جمهور ایران فردی مثل احمدی نژاد هست. کاری نداریم که کلمنته بالاخره سرمربی تیم فوتبال ایران شد یا نه. کاری نداریم که اسم این انقلاب رو گذاشتن اسلامی! کاری نداریم که هر روز یه عده دانشجو رو به هر دلیلی کتک می زنن. کاری نداریم که یه سرباز به خاطر سهل انکاری یه عده و به خاطر حماقت یه فرد دیگه چشماش رو از دست داد. ما کاری نداریم که لیسانس های کشور بی کارن. کاری نداریم که که منه دانش آموز هیچ امیدی به آینده ی شغلیم ندارم. کاری نداریم که ایران به عنوان دومین کشور دارای منابع سرشار گازطبیعی در جهان است و با این حال باز هم نصف ملت از این نعمت تو این روزای اخیر محروم شدن.نه با این مسائل کاری نداریم.
فقط با صدای بلند فریاد می زنیم :
                                         

                                               زنده باد ایران

چون ایران رو دوست داریم. با همه ی مشکلاتش دوست داریم. با همه بی عدالتی ها دوسش داریم. با همه ی ...

ما (ایران) رو دوس داریم...
                                 
                                      زنــــده بـــــاد ایــــــران